Wednesday, 24 June 2026


Πριν την κάλπη…

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,


Σε λίγη ώρα θα βρεθείτε μπροστά στην κάλπη και θα κληθείτε να εκλέξετε τη νέα διοίκηση της ΠΕΕΔΝΕ. Πριν ψηφίσετε, σας καλώ να αναλογιστείτε τα δεδομένα, όχι ως ένας υποψήφιος που ζητά απλώς μια ψήφο, αλλά ως ένας συνάδελφος που πιστεύει βαθιά ότι το σωματείο μας μπορεί και πρέπει να κάνει ένα ουσιαστικό βήμα προς τα εμπρός.


Δεν σας ζητώ να με ψηφίσετε συμφωνώντας με όλες τις απόψεις μου. Οι διαφορετικές απόψεις είναι φυσικές, απαραίτητες και αποτελούν προϋπόθεση μιας υγιούς συλλογικής λειτουργίας. 


Σας ζητώ κάτι πιο σημαντικό: να με εμπιστευτείτε. Να εμπιστευτείτε ότι, αν με τιμήσετε με την ψήφο σας, θα υπηρετήσω με συνέπεια τις αποφάσεις της πλειοψηφίας, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης και όλων των συναδέλφων.


Πριν αποφασίσετε, σας ζητώ ένα πράγμα: αφιερώστε λίγα λεπτά στο βιογραφικό μου. 


https://kiniplefsi.blogspot.com/2026/05/blog-post_823.html?m=1


Όλοι στις εκλογές δίνουμε υποσχέσεις. Μαζί κι εγώ. Γι' αυτό πιστεύω πως δεν πρέπει να κριθούμε από όσα υποσχόμαστε, αλλά από αυτό που είμαστε και από όσα έχουμε ήδη αποδείξει ότι μπορούμε να πετύχουμε. Η μέχρι σήμερα πορεία μας είναι η καλύτερη εγγύηση για την επόμενη ημέρα.


Στη θάλασσα, στη διοίκηση, πάνω στα πλοία, στα ναυτιλιακά γραφεία και στην εκπαίδευση έμαθα να αναλαμβάνω ευθύνες, να διαχειρίζομαι κρίσεις, να οργανώνω ομάδες και να οδηγώ κάθε προσπάθεια μέχρι το αποτέλεσμα. Δεν έμαθα να μεταθέτω προβλήματα ούτε να περιμένω να τα λύσει κάποιος άλλος. Εκπαιδεύτηκα να λειτουργώ ως troubleshooter. Για μένα troubleshooting σημαίνει:


• Να έχεις γρήγορη αντίληψη και να αναγνωρίζεις έγκαιρα το πρόβλημα.

• Να αναλαμβάνεις την ευθύνη της λύσης.

• Να συντονίζεις αποτελεσματικά τους ανθρώπους που χρειάζονται.

• Και να επιμένεις μέχρι το αποτέλεσμα να είναι οριστικό.


Αυτή τη νοοτροπία θέλω να μεταφέρω στην ΠΕΕΔΝΕ. 

Δεν διεκδικώ μια καρέκλα. Διεκδικώ μια ευθύνη. 

Δεν με ενδιαφέρει η δύναμη μέσα στο σωματείο ούτε οι τίτλοι. Με ενδιαφέρει η δυνατότητα να προσφέρω, να συνεργαστώ και να συμβάλω ώστε η ΠΕΕΔΝΕ να γίνει πιο ουσιαστική, πιο ενεργή και πιο αποτελεσματική. Οραματίζομαι μια ΠΕΕΔΝΕ που δεν θα εμφανίζεται μόνο στις εκλογές. Μια ΠΕΕΔΝΕ που θα αναδεικνύει και θα επιλύει τα προβλήματα μας, λειτουργώντας καθημερινά, με πλήρη εφαρμογή του καταστατικού, τακτικές Γενικές Συνελεύσεις, ενεργή συμμετοχή όλων των ΑΕΝ, σύγχρονη ψηφιακή παρουσία, τεκμηριωμένες θέσεις και εξωστρέφεια. Η ΠΕΕΔΝΕ δεν μπορεί να είναι το σωματείο μιας ή δύο Ακαδημιών. Πρέπει να είναι, στην πράξη, το κοινό σπίτι όλων μας.

Το αδιαπραγμάτευτο αίτημα για το Κύρος μας


Υπάρχει σίγουρα ένας κοινός στόχος που για μένα είναι αδιαπραγμάτευτος. Όταν αποφοίτησα, οι σχολές μας ονομάζονταν Ανώτερες Δημόσιες Σχολές Εμπορικού Ναυτικού. Η λέξη «Ανώτερη» δεν ήταν μια τυπική ονομασία· περιέγραφε το πραγματικό επίπεδο της εκπαίδευσης.


Σήμερα η λέξη «Ακαδημία» από μόνη της δεν αρκεί για να προσδώσει κύρος, καθώς ακαδημίες υπάρχουν πλέον παντού, από τον χορό μέχρι τις πολεμικές τέχνες. Το κύρος το δίνουν οι απόφοιτοι, η ποιότητα των σπουδών, η ευθύνη που αναλαμβάνουν πάνω στο πλοίο και η αναγνώριση που δικαιούνται.


Η θέση μου είναι κρυστάλλινη: Οι ΑΕΝ πρέπει να αναγνωριστούν θεσμικά ως Σχολές Ανώτατης Τεχνολογικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (Επίπεδο 6). 


Όχι για λόγους εντυπώσεων ή τίτλων, αλλά επειδή αυτό επιβάλλει το επίπεδο της σημερινής ναυτιλιακής βιομηχανίας, η πραγματικότητα του επαγγέλματος και οι ανάγκες γνώσεων των αξιωματικών πάνω στα πλοία


Χωρίς Έλληνες Αξιωματικούς, δεν υπάρχει Ελληνική Ναυτιλία


Πάνω από όλα, όμως, με ενδιαφέρει η ελληνική ναυτιλία και ο Έλληνας ναυτικός. Γιατί χωρίς Έλληνες αξιωματικούς δεν υφίσταται ισχυρή ελληνική ναυτιλία. Και χωρίς αυτήν, δεν υπάρχει μέλλον ούτε για τις σχολές μας, ούτε για τη Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση, ούτε φυσικά για εμάς τους ίδιους.

Δεν εκπαιδεύουμε απλώς σπουδαστές. Διαμορφώνουμε τους ανθρώπους που θα υπηρετήσουν την ελληνική σημαία, την ελληνική πλοιοκτησία, αλλά και τη διεθνή ναυτιλία, μεταφέροντας παντού την ποιότητα της ελληνικής ναυτικής παράδοσης. Αυτή η ευθύνη μάς επιβάλλει να βλέπουμε πιο μακριά από την καθημερινότητα.


Τις τελευταίες ημέρες ακούσαμε πολλά συνθήματα και γενικές πολιτικές διακηρύξεις. Ακούσαμε ακόμη και για τη διεκδίκηση της επαναφοράς του 13ου και του 14ου μισθού στο Δημόσιο. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά χιλιάδες εργαζομένους και αποτελεί αντικείμενο του γενικότερου πολιτικού διαλόγου. Δεν είναι όμως αυτή η αποστολή της ΠΕΕΔΝΕ.


Η ΠΕΕΔΝΕ δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα της χώρας. Οφείλει να εστιάζει αποκλειστικά στα προβλήματα της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης, των ΑΕΝ, των ΚΕΣΕΝ, των Ειδικών Σχολείων, των Εκπαιδευτικών και των Σπουδαστών μας. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της: να τεκμηριώνει θέσεις, να διεκδικεί ουσιαστικές λύσεις και να παρεμβαίνει εκεί όπου πραγματικά μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Αν χάσουμε αυτή την εστίαση, θα χάσουμε και την αποτελεσματικότητα μας.


Γι' αυτό σας καλώ να μην ψηφίσετε από υποχρέωση ή από συνήθεια. Να μην ψηφίσετε μηχανισμούς.


Ψηφίστε ανθρώπους που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να συνεργάζονται, να ενώνουν, να ακούνε, να βάζουν το κοινό συμφέρον πάνω από προσωπικές συναλλαγές και, τελικά, να παράγουν έργο.


Όσο για μένα, δεσμεύομαι μόνο σε ένα πράγμα: ότι θα παραμείνω ο ίδιος άνθρωπος που υπήρξα σε όλη την επαγγελματική, διοικητική και ακαδημαϊκή μου διαδρομή. Με καθαρές θέσεις, ανοιχτό μυαλό, διάθεση συνεργασίας και επιμονή μέχρι να λυθεί κάθε πρόβλημα, έχοντας ως μία και μοναδική πυξίδα το καλό της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης και όλων όσοι την υπηρετούν.


Στη θάλασσα έμαθα ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με συνθήματα ούτε με λαϊκισμό. Λύνονται με γνώση, ευθύνη, συνεργασία, μεθοδικότητα, εργατικότητα και αποφασιστικότητα. Αυτές οι αρχές με καθοδήγησαν σε όλη τη διαδρομή μου και με τις ίδιες αρχές ζητώ σήμερα την εμπιστοσύνη σας.


Μη με κρίνετε για όσα υπόσχομαι. Κρίνετε με για όσα έχω ήδη κάνει. Γιατί αυτά είναι η πιο αξιόπιστη απόδειξη για όσα μπορώ ακόμη να προσφέρω.



Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,


Για την «Κοινή Πλεύση»


Αναστάσιος Μπάλλας


Sunday, 21 June 2026

Η διαφάνεια δεν μπορεί να είναι επιλεκτική

Η ΠΕΕΔΝΕ δεν ανήκει σε κανέναν


Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

Λίγες μόλις ημέρες πριν από τις εκλογές, λάβαμε ένα κείμενο το οποίο επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα αμφισβήτησης γύρω από την εκλογική διαδικασία, επικαλούμενο ζητήματα διαφάνειας, μητρώου μελών και διαδικασιών ταυτοποίησης.

Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Όταν τέσσερις ημέρες πριν από τις εκλογές επιχειρείται η δημιουργία αμφιβολιών και η καλλιέργεια κλίματος δυσπιστίας, είναι εύλογο να γεννώνται ερωτήματα για τις πραγματικές σκοπιμότητες αυτής της παρέμβασης.

Η επίκληση της διαφάνειας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται επιλεκτικά και κατά περίπτωση.

Εάν πράγματι κάποιοι επιθυμούν την απόλυτη εφαρμογή του καταστατικού, τότε οφείλουν να αποδεχθούν και έναν πλήρη αναδρομικό έλεγχο όλων των προηγούμενων εκλογικών διαδικασιών στις οποίες συμμετείχαν και οι ίδιοι.

Οφείλουν να απαντήσουν:

  • Εφαρμόστηκαν τότε με την ίδια ευλάβεια όλες οι καταστατικές προβλέψεις;

  • Είχε ελεγχθεί πλήρως το μητρώο των μελών;

  • Υπήρχε πλήρης καταγραφή όλων των οικονομικών υποχρεώσεων;

  • Είχαν ελεγχθεί τυχόν παλαιότερες οφειλές;

  • Ψήφισαν μέλη που δεν είχαν προηγουμένως τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις τους;

Δεν μπορεί κάποιοι να εμφανίζονται σήμερα ως αυστηροί θεματοφύλακες της νομιμότητας, όταν επί σειρά ετών οι ίδιες διαδικασίες δεν αποτελούσαν αντικείμενο αντίστοιχης ευαισθησίας.

Είναι επίσης εύλογο να αναρωτηθεί κανείς γιατί τέτοιου είδους αμφισβητήσεις εμφανίζονται πάντοτε την τελευταία στιγμή και γιατί συνοδεύονται από μια προσπάθεια δημιουργίας κλίματος δυσπιστίας απέναντι σε συναδέλφους και στις ίδιες τις διαδικασίες.

Η εμπειρία έχει δείξει ότι τέτοιες πρακτικές σπάνια εμφανίζονται τυχαία. Συνήθως προέρχονται από ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά τους μηχανισμούς που επικαλούνται, είτε επειδή τους υπηρέτησαν, είτε επειδή τους διαχειρίστηκαν, είτε επειδή συμμετείχαν σε αυτούς επί σειρά ετών. Γι’ αυτό και η επίκληση της διαφάνειας αποκτά πραγματική αξία μόνο όταν εφαρμόζεται με συνέπεια, διαχρονικότητα και για όλους, ανεξάρτητα από τις εκλογικές συγκυρίες.

Θεωρώ αυτονόητο ότι, για λόγους ισονομίας και συνέπειας, πρέπει να πραγματοποιηθεί πλήρης και αναλυτικός έλεγχος όχι μόνο της παρούσας εκλογικής διαδικασίας, αλλά και της αμέσως προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης, με ακριβώς τα ίδια κριτήρια.

Να ελεγχθεί:

  • ποιοι συμμετείχαν στις προηγούμενες εκλογές,

  • ποιοι ήταν οικονομικά τακτοποιημένοι,

  • αν υπήρχαν εκκρεμείς συνδρομές προηγούμενων ετών,

  • αν τηρήθηκαν όλες οι καταστατικές προβλέψεις,

  • και αν εφαρμόστηκαν τότε με την ίδια αυστηρότητα οι διαδικασίες που σήμερα κάποιοι επικαλούνται.

Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε αν πρόκειται για μια διαχρονική αρχή που υπηρετεί τη διαφάνεια ή για μια συγκυριακή τακτική που χρησιμοποιείται προεκλογικά.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω και ένα προσωπικό παράδειγμα.

Στον προηγούμενο προεκλογικό αγώνα, στον οποίο συμμετείχα ως ανεξάρτητος υποψήφιος, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις και τα συνεχή αιτήματα μου,δεν μου δόθηκε ποτέ η λίστα των μελών, προκειμένου να μπορέσω να επικοινωνήσω μαζί τους, να παρουσιάσω τις θέσεις μου και να συμμετάσχω επί ίσοις όροις στην προεκλογική διαδικασία.

Το αναφέρω όχι για να προσωποποιήσω τη συζήτηση, αλλά διότι θεωρώ ότι η ισότιμη πρόσβαση όλων των υποψηφίων στα μέλη ενός πανελλαδικού σωματείου αποτελεί βασική προϋπόθεση διαφάνειας, δημοκρατίας και ίσων ευκαιριών συμμετοχής.

Δεν μπορεί να ζητάμε σήμερα απόλυτη διαφάνεια στις διαδικασίες, όταν χθες δεν διασφαλίζαμε ούτε την ισότιμη δυνατότητα όλων των υποψηφίων να επικοινωνήσουν με τα ίδια τα μέλη του σωματείου.

Η διαφάνεια, η ισονομία και η δημοκρατική λειτουργία δεν μπορούν να εφαρμόζονται επιλεκτικά ούτε να ενεργοποιούνται μόνο σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές και υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Πρέπει να αποτελούν σταθερές και αδιαπραγμάτευτες αρχές λειτουργίας της ΠΕΕΔΝΕ, ανεξάρτητα από πρόσωπα, διοικήσεις και εκλογικές συγκυρίες.

Υπάρχει όμως και ένας ακόμη προβληματισμός.

Καλό θα ήταν να αναρωτηθούν και ορισμένοι συνάδελφοι, οι οποίοι στο παρελθόν είχαν εκφράσει δημόσια σοβαρές επιφυλάξεις, έντονες διαφωνίες ή ακόμη και αντιπαραθέσεις με πρακτικές και επιλογές της προηγούμενης διοίκησης του σωματείου, αλλά σήμερα συμπορεύονται με πρόσωπα που τότε αποτελούσαν το επίκεντρο αυτής της κριτικής.

Δεν είναι κακό να αλλάζουν οι απόψεις. Δεν είναι κακό να διαμορφώνονται νέες συνεργασίες. Είναι, όμως, θεμιτό να εξηγείται τι ακριβώς έχει αλλάξει. Τι διαφοροποιήθηκε; Τι διορθώθηκε; Ποια νέα δεδομένα οδήγησαν σε αυτή τη σύμπλευση; Οι συνάδελφοι δικαιούνται να γνωρίζουν, διότι η συνέπεια λόγων και πράξεων αποτελεί βασικό στοιχείο αξιοπιστίας, τόσο για τον καθένα μας ξεχωριστά όσο και για τη συνδικαλιστική παράταξη που επιλέγουμε να υπηρετούμε και να εκπροσωπούμε.

Ταυτόχρονα, θεωρώ χρέος μου να επαναλάβω κάτι που έχω ήδη εκφράσει δημόσια.

Κατά την προσωπική μου άποψη, στα χρόνια που υπηρετώ τη Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση, τόσο ως ωρομίσθιος στο παρελθόν όσο και ως μόνιμο μέλος σήμερα, η παρούσα διοίκηση υπήρξε η πιο ανοιχτή, η πιο προσβάσιμη και η πιο διαφανής διοίκηση που έχω γνωρίσει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν λάθη.

Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Καμία διοίκηση δεν είναι αλάνθαστη.

Όμως είναι δίκαιο να αναγνωρίζουμε και τα θετικά στοιχεία όταν αυτά υπάρχουν.

Γιατί η κριτική αποκτά αξία μόνο όταν συνοδεύεται από αντικειμενικότητα.

Και εδώ οφείλουμε να αναρωτηθούμε κάτι ακόμη.

Ποιοι είμαστε πρωτίστως;

Είμαστε δάσκαλοι ή συνδικαλιστές;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη.

Πρώτα απ’ όλα είμαστε δάσκαλοι. Ο συνδικαλισμός αποτελεί μια δευτερεύουσα ιδιότητα προσφοράς και όχι μια μόνιμη επαγγελματική ταυτότητα.

Η εκπαιδευτική μας αποστολή είναι η κύρια ιδιότητα μας και μέσα από αυτήν αποκτούμε το δικαίωμα να εκπροσωπούμε τους συναδέλφους μας.

Ο συνδικαλισμός δεν αποτελεί επάγγελμα.

Δεν αποτελεί ειδικότητα.

Ο συνδικαλιστής δεν είναι ένας ξεχωριστός επαγγελματικός ρόλος.

Αναδεικνύεται μέσα από τους εργαζόμενους και υπάρχει για να υπηρετεί τους εργαζόμενους.

Για τον λόγο αυτό, η ΠΕΕΔΝΕ χρειάζεται ανθρώπους που να έχουν αντίληψη του αντικειμένου που υπηρετούν, ανθρώπους που βρίσκονται μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία, που μοχθούν καθημερινά στις σχολές, που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα προβλήματα και τις ανάγκες της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης.

Δεν έχει ανάγκη από μόνιμους διαχειριστές ρόλων και επιρροών.

Δεν έχει ανάγκη από ανθρώπους που αναζητούν δύναμη μέσα από τις θέσεις που κατέχουν.

Η πραγματική επιρροή δεν αποκτάται μέσα από αξιώματα. Αποκτάται μέσα από την εργασία, την προσφορά, τη συνέπεια και την καθημερινή παρουσία στις σχολές.

Η συνδικαλιστική ιδιότητα είναι πράξη προσφοράς και όχι μηχανισμός διατήρησης επιρροής.

Η ΠΕΕΔΝΕ δεν ανήκει σε κανέναν.

Δεν αποτελεί προσωπικό χώρο επιρροής, ούτε θεσμό που δημιουργήθηκε για να συντηρεί διαχρονικά ρόλους, πρόσωπα και ισορροπίες.

Κανείς δεν είναι υπεράνω του θεσμού.

Κανείς δεν ταυτίζεται με τον θεσμό.

Και κανείς δεν πρέπει να θεωρεί ότι η ΠΕΕΔΝΕ αποτελεί προέκταση της προσωπικής του διαδρομής ή της προσωπικής του επιρροής.

Η διαχρονική προσφορά είναι σεβαστή.

Όμως η προσφορά δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μηχανισμό διατήρησης ελέγχου.

Οι εποχές αλλάζουν, οι άνθρωποι αλλάζουν και τα σωματεία οφείλουν να ανανεώνονται.

Η ΠΕΕΔΝΕ χρειάζεται ανθρώπους που θα υπηρετούν το σωματείο και όχι ανθρώπους που θα υπηρετούνται από αυτό.

Οι εκλογές αυτές δεν αφορούν τη διατήρηση ρόλων, επιρροών και ισορροπιών του παρελθόντος.

Αφορούν το μέλλον της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης.

Αυτό που χρειάζεται σήμερα η ΠΕΕΔΝΕ είναι περισσότερη συμμετοχή, περισσότερη ενότητα, περισσότερη διαφάνεια και λιγότερες προσωπικές στρατηγικές.

Οι συνάδελφοι θα κρίνουν όλους μας. Θα κρίνουν τη συνέπεια, τη διαδρομή, την προσφορά και το όραμα που έχει ο καθένας για το μέλλον της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης. Οι εκλογές αυτές δεν είναι μια αναμέτρηση προσώπων. Είναι μια επιλογή νοοτροπίας για την επόμενη ημέρα της ΠΕΕΔΝΕ.

Γιατί η ΠΕΕΔΝΕ δεν πρέπει πλέον να είναι το σωματείο των λίγων.

Πρέπει να γίνει το σωματείο όλων.


Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,

 Α ν α σ τ ά σ ι ο ς   Μ π ά λ λ α ς  
 Αρχιμηχανικός / Μηχανικός Α' Τάξης Ε.Ν.
 Επίκουρος Καθηγητής ΑΕΝ Ασπροπύργου
 Mob. 693 2234766

Wednesday, 17 June 2026

Η Ναυτική Εκπαίδευση χρειάζεται Κοινή Πλεύση

Με αφορμή την ανακοίνωση της ΑΝΑΣΑ για τη Ναυτική Εκπαίδευση

Η δημόσια συζήτηση που άνοιξε το τελευταίο διάστημα γύρω από τη Ναυτική Εκπαίδευση αποτελεί μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη. Μετά την ανοιχτή επιστολή της ΠΝΟ και την πρόσφατη ανακοίνωση της ΑΝΑΣΑ, διαπιστώνουμε με ικανοποίηση ότι ένα τόσο σημαντικό θέμα αρχίζει επιτέλους να απασχολεί ολοένα και περισσότερους συναδέλφους.

Η Κοινή Πλεύση χαιρετίζει κάθε τεκμηριωμένη συμμετοχή σε αυτόν τον διάλογο. Άλλωστε, ήταν η πρώτη που κατέθεσε δημόσια μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, ανοίγοντας έναν ευρύτερο προβληματισμό που δεν περιορίζεται μόνο στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού και στο ζήτημα της ανωτατοποίησης τους

Για εμάς, η Ναυτική Εκπαίδευση είναι ένα ενιαίο σύστημα. Δεν αφορά μόνο τις ΑΕΝ. Αφορά τα ΚΕΣΕΝ, τα ειδικά σχολεία, τη δια βίου εκπαίδευση, αλλά και τους εκατοντάδες μόνιμους και ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν καθημερινά τη δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση.

Ταυτόχρονα, αφορά δύο εξίσου σημαντικούς πυλώνες γνώσης: την ακαδημαϊκή γνώση και τη γνώση που αποκτάται μέσα από δεκαετίες υπηρεσίας στη θάλασσα και στη ναυτιλιακή βιομηχανία. Η σύγχρονη ναυτιλία δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει κανέναν από τους δύο.Η Ελλάδα, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη του κόσμου, οφείλει να διευρύνει τη συζήτηση. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η ακαδημαϊκή αναβάθμιση των ΑΕΝ. Είναι να αποφασίσουμε ποιον αξιωματικό θέλουμε να παράγουμε, πώς θα προσελκύσουμε περισσότερους νέους στο ναυτικό επάγγελμα, πώς θα διατηρήσουμε την ανταγωνιστικότητα του Έλληνα αξιωματικού και πώς θα δημιουργήσουμε ένα ενιαίο σύστημα που θα συνδέει την αρχική εκπαίδευση, τη θαλάσσια υπηρεσία, τη δια βίου επιμόρφωση, την τεχνολογική εξέλιξη και την ακαδημαϊκή πρόοδο.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να αντιγράψει κανένα ξένο μοντέλο. Οφείλει να δημιουργήσει το δικό της, αξιοποιώντας όλες τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει: τους ακαδημαϊκούς, τους ναυτοδιδασκάλους, τους ανθρώπους της έρευνας, τους ανθρώπους της θάλασσας και συνολικά τη ναυτιλιακή βιομηχανία.

Η Ναυτική Εκπαίδευση δεν ανήκει σε καμία παράταξη. Ανήκει στη χώρα, στους ανθρώπους που τη στηρίζουν και κυρίως στις επόμενες γενιές ναυτικών που καλούμαστε να εκπαιδεύσουμε.

Γι’ αυτό δεν χρειάζεται παράλληλες πορείες, διαχωριστικές γραμμές και αποσπασματικές παρεμβάσεις. Χρειάζεται σταθερή πορεία, συνέπεια, συνεργασία και μακρόπνοο σχεδιασμό.

Δεν φοβόμαστε αυτά που θα γίνουν για εμάς χωρίς εμάς. Φοβόμαστε περισσότερο αυτά που δεν θα γίνουν ποτέ, αν συνεχίσουμε να σιωπούμε και να πορευόμαστε χωριστά.

Γιατί η Ναυτική Εκπαίδευση δεν έχει ανάγκη από παράλληλες πορείες. Έχει ανάγκη από Κοινή Πλεύση, κοινό σχεδιασμό και ένα κοινό όραμα για το μέλλον της Ελληνικής Ναυτικής Εκπαίδευσης.

Και επειδή στη θάλασσα, αλλά και στη Ναυτική Εκπαίδευση, δεν αρκεί μία μόνο ανάσα, χαιρετίζουμε τη συμμετοχή της ΑΝΑΣΑ στον δημόσιο διάλογο και ευχόμαστε αυτή η πρώτη ανάσα να έχει συνέχεια.

Γιατί η Ναυτική Εκπαίδευση απαιτεί σταθερή, διαρκή και συλλογική προσπάθεια. Όχι μια πρόσκαιρη ανάσα που οδηγεί σε κατάδυση, αλλά μια σταθερή αναπνοή που δίνει δύναμη για μακρόχρονη πλεύση, συνεργασία και ασφαλή πορεία στις προκλήσεις του μέλλοντος.


Για την Κοινή Πλεύση

Τάσος Μπάλλας  

Αρχιμηχανικός / Μηχανικός Α΄ Τάξης Ε.Ν.  

Επίκουρος Καθηγητής ΑΕΝ Ασπροπύργου

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Για λόγους πληρότητας και διαφάνειας, παρατίθεται στο τέλος η ανακοίνωση της ΑΝΑΣΑ, η οποία αποτέλεσε την αφορμή για την παρούσα δημόσια τοποθέτηση, ώστε κάθε αναγνώστης να μπορεί να μελετήσει και τα δύο κείμενα και να διαμορφώσει τη δική του κρίση.


Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Κατόπιν όσων παρουσιάστηκαν από το Ευγενίδειο Ίδρυμα στο πλαίσιο των Ποσειδωνίων σχετικά με πρωτοβουλίες για τη ναυτική εκπαίδευση - και τα οποία προκάλεσαν και την αντίδραση της ΠΝΟ -  αποστέλλουμε σχετική ανακοίνωση.

Η ναυτική εκπαίδευση δεν μπορεί να σχεδιάζεται χωρίς τους ανθρώπους της 

Οι εξαγγελίες που παρουσιάστηκαν στα Ποσειδώνια για τον «ψηφιακό μετασχηματισμό» της ναυτικής εκπαίδευσης, την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού υλικού και τη δημιουργία νέων συστημάτων εκμάθησης, αξιολόγησης και πιστοποίησης επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: Ποιος αποφασίζει για το μέλλον της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης;

Η τεχνολογική αναβάθμιση, η ανάπτυξη σύγχρονου ψηφιακού υλικού και η διαρκής επιμόρφωση είναι αναγκαίες. Δεν μπορούν, όμως, να υποκαταστήσουν την ακαδημαϊκή αναβάθμιση των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού ούτε να χρησιμοποιηθούν ως άλλοθι για τη διατήρηση του σημερινού υποβαθμισμένου καθεστώτος. Η κεντρική διεκδίκηση παραμένει σαφής: ένταξη των ΑΕΝ στο επίπεδο 6 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, με πτυχία πλήρους ακαδημαϊκής αξίας και ουσιαστική αναβάθμιση της ναυτικής εκπαίδευσης.

Δεν είναι δυνατόν νέοι άνθρωποι που εισάγονται με πανελλαδικές εξετάσεις, ολοκληρώνουν απαιτητικές σπουδές και θαλάσσια εκπαιδευτικά ταξίδια και αναλαμβάνουν τεράστιες ευθύνες στα πλοία να λαμβάνουν ένα αδιαβάθμητο πτυχίο, περιορισμένο στον ρόλο ενός επαγγελματικού «διαβατηρίου». Η Ελλάδα, που προβάλλεται ως κορυφαία ναυτιλιακή δύναμη, οφείλει να διαθέτει αντίστοιχου επιπέδου δημόσια ναυτική ανώτατη εκπαίδευση.

Παράλληλα, το γεγονός ότι ένα ένας ιδιωτικός φορέας (ακόμη και με τα χαρακτηριστικά του κοινωφελούς ιδρύματος) κατέχει κομβικό ρόλο στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού υλικού των ΑΕΝ, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν τα σχόλια και τις προτάσεις των εκπαιδευτικών που διδάσκουν, είναι ένα ακόμη «αγκάθι» της ναυτικής εκπαίδευσης. Μάλιστα, το Ευγενίδειο Ίδρυμα εμφανίζεται συχνά με νέες προτάσεις και στα πρόσφατα Ποσειδώνια προβλήθηκε η πρότασή του σχετικά με ένα (αμφιλεγόμενο) σύστημα αξιολόγησης και πιστοποίησης των Ναυτικών Αγγλικών, τη στιγμή που αυτά συστηματικά διδάσκονται θεσμοθετημένα στις ΑΕΝ. Έξι εξαμηνιαία μαθήματα ναυτικών αγγλικών υπάρχουν στα προγράμματα σπουδών, ακολουθώντας τις διεθνείς συμβάσεις ώστε οι μέλλοντες αξιωματικοί να εξοικειωθούν με τη διεθνή ναυτική ορολογία. Διαφωνούμε με τον καθορισμό της εκπαιδευτικής πολιτικής από το Ευγενίδειο Ίδρυμα χωρίς ουσιαστική και ισότιμη συμμετοχή των εκπαιδευτικών. 

Οι εκπαιδευτικοί των ΑΕΝ και των ΚΕΣΕΝ δεν είναι απλοί εκτελεστές αποφάσεων που λαμβάνονται αλλού. Είναι αυτοί που γνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες των σχολών, διδάσκουν καθημερινά στις αίθουσες και στα εργαστήρια και έχουν την επιστημονική και παιδαγωγική ευθύνη της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μαζί με τους σπουδαστές και τους εν ενεργεία ναυτικούς πρέπει να έχουν αποφασιστικό λόγο σε κάθε αλλαγή.

Η ΑΝΑΣΑ θα αγωνιστεί μαζί με τους εκπαιδευτικούς, τους σπουδαστές και τα ναυτεργατικά σωματεία για μια δημόσια, σύγχρονη και πραγματικά αναβαθμισμένη ναυτική εκπαίδευση: με ΑΕΝ επιπέδου 6, μόνιμο προσωπικό, σύγχρονες υποδομές, ενθάρρυνση και υποστήριξη ερευνητικών πρωτοβουλιών και δημοκρατική συμμετοχή των ανθρώπων της.

«Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, χωρίς εμένα»

Η ναυτική εκπαίδευση δεν θα αλλάξει ερήμην μας.

Θα αλλάξει με τη γνώση, τη συμμετοχή και τον συλλογικό αγώνα όλων μας.
ΑΝΑΣΑ – ΑΝεξάρτητη Αγωνιστική ΣυνεργασίΑ για τη Ναυτική Εκπαίδευση 


Sunday, 14 June 2026

Παράγουμε γνώση ή απλώς διδάσκουμε;

Θέλουμε πραγματικά να λειτουργούμε ως Ανώτατη Σχολή;

Η αναβάθμιση των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού αποτελεί μια δίκαιη και αναγκαία διεκδίκηση. Ωστόσο, πριν συνεχίσουμε να αναζητούμε αποκλειστικά τις ευθύνες στην Πολιτεία για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι ΑΕΝ, ίσως αξίζει να θέσουμε ένα ερώτημα και προς τον ίδιο μας τον εαυτό.

Λειτουργούμε πραγματικά ως μια ακαδημαϊκή κοινότητα ανώτατης εκπαίδευσης;

Το ερώτημα δεν αφορά τους τίτλους σπουδών, τις βαθμίδες ή τα επαγγελματικά δικαιώματα. Αφορά κάτι βαθύτερο. Αφορά το κατά πόσο οι ίδιοι συμβάλλουμε ουσιαστικά στην ανάπτυξη του γνωστικού αντικειμένου που υπηρετούμε και στην παραγωγή ακαδημαϊκού έργου που να αφήνει αποτύπωμα στις σχολές μας.

Στις ΑΕΝ υπηρετούν Πλοίαρχοι, Μηχανικοί, Ηλεκτρολόγοι, Ναυπηγοί, Μηχανολόγοι, Φυσικοί, Χημικοί, Μαθηματικοί, Νομικοί και πολλές ακόμη ειδικότητες με υψηλή κατάρτιση και πολύτιμη επαγγελματική εμπειρία. Το ερώτημα όμως δεν είναι ποια είναι τα προσόντα μας. Το ερώτημα είναι τι παράγουμε συλλογικά ως σχολές.

Η συζήτηση αυτή δεν αφορά μόνο τα μόνιμα μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού. Αφορά εξίσου τους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, τους επιστημονικούς συνεργάτες και τους ναυτοδιδασκάλους που συμμετέχουν καθημερινά στην εκπαιδευτική διαδικασία των ΑΕΝ. Όλοι όσοι διδάσκουμε σε μια ακαδημαϊκή σχολή οφείλουμε να αφήνουμε πίσω μας έργο. Η συμβολή μας δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στις ώρες διδασκαλίας που πραγματοποιούμε μέσα στην τάξη.

Και εδώ γεννώνται ορισμένα εύλογα ερωτήματα.

Πόσες οργανωμένες επιστημονικές ή εκπαιδευτικές δράσεις με αντικείμενο τη Ναυτιλία και τη Ναυτική Εκπαίδευση παράγονται σήμερα από τις ίδιες τις ΑΕΝ;

Πόσες τεχνικές αναλύσεις, πόσες παρουσιάσεις, πόσα βοηθητικά συγγράμματα, πόσες σύγχρονες σημειώσεις και πόσο εκπαιδευτικό υλικό παράγεται από εμάς τους ίδιους για να στηρίξει και να αναπτύξει το διδακτικό μας έργο, να επικαιροποιήσει την ύλη που διδάσκουμε και να εμπλουτίσει τη διδασκαλία με τις εξελίξεις της σύγχρονης Ναυτιλίας;

Πόσοι από εμάς έχουμε συγγράψει σύγχρονες σημειώσεις που να συμπληρώνουν την υπάρχουσα βιβλιογραφία και να καλύπτουν τεχνολογίες, κανονισμούς και εξελίξεις που δεν περιλαμβάνονται ακόμη στα εγκεκριμένα συγγράμματα;

Πόσοι έχουμε παρουσιάσει εργασίες, μελέτες ή ανακοινώσεις που να σχετίζονται άμεσα με το αντικείμενο που διδάσκουμε στις ΑΕΝ;

Και ακόμη σημαντικότερο:

Πόσο από το επιστημονικό έργο που παράγεται συνδέεται πραγματικά με τη Ναυτιλία, τη Ναυτική Εκπαίδευση και τα γνωστικά αντικείμενα που υπηρετούμε καθημερινά;

Διότι ασφαλώς η επιστημονική δραστηριότητα κάθε εκπαιδευτικού είναι θεμιτή και επιθυμητή. Όμως όταν διεκδικούμε να λειτουργούμε ως ακαδημαϊκές σχολές ναυτικής εκπαίδευσης, οφείλουμε να αναρωτηθούμε κατά πόσο το έργο που παράγουμε συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη της Ναυτιλίας, της Ναυτικής Εκπαίδευσης και των ίδιων των σχολών μας.

Η αλήθεια είναι ότι όταν παράγεται κάποιο έργο, αυτό συνήθως παραμένει προσωπικό. Οι δημοσιεύσεις, οι ανακοινώσεις και οι επιστημονικές δραστηριότητες συνδέονται συχνά με την ατομική ακαδημαϊκή εξέλιξη του κάθε εκπαιδευτικού και την ενίσχυση του προσωπικού του φακέλου. Αυτό είναι θεμιτό και απολύτως κατανοητό.

Όμως ένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν κρίνεται μόνο από τις ατομικές διαδρομές των μελών του.

Κρίνεται κυρίως από το συλλογικό έργο που παράγει ως κοινότητα.

Και εδώ εντοπίζεται ίσως η μεγαλύτερη αδυναμία μας.

Δεν έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε κουλτούρα συλλογικής παραγωγής γνώσης. Δεν έχουμε καταφέρει να μετατρέψουμε την εμπειρία, τη γνώση και την επιστημονική δραστηριότητα των ανθρώπων μας σε οργανωμένο ακαδημαϊκό κεφάλαιο των σχολών.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι σπουδαστές εξακολουθούν να στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα υπάρχοντα συγγράμματα. Ελάχιστοι εκπαιδευτικοί παράγουν συστηματικά συμπληρωματικό εκπαιδευτικό υλικό, σύγχρονες σημειώσεις, τεχνικά βοηθήματα ή αναλύσεις που να ανανεώνουν την ύλη των μαθημάτων, να ενσωματώνουν τις συνεχείς τεχνολογικές εξελίξεις της σύγχρονης Ναυτιλίας και να συμπληρώνουν δημιουργικά την υπάρχουσα βιβλιογραφία.

Κι όμως, υπάρχουν τα μέσα για να γίνει αυτό.

Υπάρχει η ψηφιακή πλατφόρμα MarEdu, η οποία δίνει τη δυνατότητα ανάρτησης παρουσιάσεων, τεχνικών σημειώσεων, παραδειγμάτων, μελετών περίπτωσης, πρόσθετης βιβλιογραφίας και κάθε είδους υποστηρικτικού υλικού για τους σπουδαστές.

Αναρωτιέμαι όμως πόσο συστηματικά αξιοποιούμε αυτή τη δυνατότητα.

Πόσοι από εμάς αναρτούμε υλικό που να ξεπερνά τα όρια του βασικού συγγράμματος;

Πόσοι εμπλουτίζουμε τα μαθήματα μας με σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις, πραγματικά παραδείγματα από σύγχρονα πλοία και πρόσθετο εκπαιδευτικό υλικό που να παραμένει διαθέσιμο και στους επόμενους σπουδαστές;

Το ίδιο ερώτημα αφορά και τις πτυχιακές εργασίες.

Κάθε χρόνο εκπονούνται εργασίες που συχνά περιέχουν αξιόλογη προσπάθεια και χρήσιμα συμπεράσματα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του υλικού καταλήγει να αρχειοθετείται χωρίς να αξιοποιείται περαιτέρω.

Η γνώση δεν συσσωρεύεται.

Δεν οργανώνεται.

Δεν αναδεικνύεται.

Δεν μετατρέπεται σε περιουσία της σχολής.

Έτσι, ενώ κατά καιρούς παράγεται αξιόλογη δουλειά από μεμονωμένους συναδέλφους ή σπουδαστές, σπάνια αυτή μετατρέπεται σε μόνιμο ακαδημαϊκό κεφάλαιο που να παραμένει διαθέσιμο και αξιοποιήσιμο από τις επόμενες γενιές.

Ίσως λοιπόν το δυσκολότερο ερώτημα δεν είναι τι δεν κάνει η Πολιτεία για τις ΑΕΝ.

Ίσως το δυσκολότερο ερώτημα είναι τι δεν κάνουμε εμείς οι ίδιοι για τις ΑΕΝ.

Μήπως έχουμε επαναπαυθεί στη διδασκαλία θεωρώντας ότι αυτή αρκεί από μόνη της για να μας κατατάξει στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης;

Μήπως έχουμε αποδεχθεί μια πραγματικότητα όπου η ακαδημαϊκή δραστηριότητα περιορίζεται στις ατομικές πρωτοβουλίες ορισμένων συναδέλφων αντί να αποτελεί οργανωμένη και συλλογική λειτουργία της σχολής;

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό αλλά θεμελιώδες:

Παράγουμε ακαδημαϊκό έργο ως σχολές ή περιοριζόμαστε κυρίως στη διδασκαλία;

Διότι αυτή είναι ίσως η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε μια σχολή που εκπαιδεύει και σε μια ακαδημαϊκή κοινότητα που παράγει γνώση.

Η αναγνώριση δεν είναι μόνο θέμα νόμων και θεσμικών ρυθμίσεων.

Είναι και θέμα ακαδημαϊκού αποτυπώματος.

Και το ακαδημαϊκό αποτύπωμα δεν το δημιουργούν οι τίτλοι.

Το δημιουργεί το έργο.

Ίσως λοιπόν το σημαντικότερο βήμα για την αναβάθμιση των ΑΕΝ να μην είναι αυτό που θα ζητήσουμε από την Πολιτεία.

Ίσως να είναι αυτό που θα απαιτήσουμε πρώτα από τον ίδιο μας τον εαυτό.


Για την «Κοινή Πλεύση»

Μπάλλας Αναστάσιος

Αρχιμηχανικός / Μηχανικός Α’ Τάξης Ε.Ν.
Επίκουρος Καθηγητής ΑΕΝ Ασπροπύργου

Friday, 12 June 2026

Ωρομίσθιοι Εκπαιδευτικοί - Η Ραχοκοκαλιά της Ναυτικής Εκπαίδευσης

Οι Ωρομίσθιοι Εκπαιδευτικοί και οι Ναυτοδιδάσκαλοι: Η Ραχοκοκαλιά της Ναυτικής Εκπαίδευσης


Η λειτουργία των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού στηρίζεται σήμερα, σε πολύ μεγάλο βαθμό και σε αρκετές περιπτώσεις κατά κύριο λόγο, στους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί και οι Ναυτοδιδάσκαλοι καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των εκπαιδευτικών αναγκών πολλών ΑΕΝ και αποτελούν τον βασικό πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίζεται η καθημερινή εκπαιδευτική λειτουργία των σχολών.

Ιδιαίτερα στις ΑΕΝ της περιφέρειας, η συμβολή τους δεν είναι απλώς σημαντική. Είναι απολύτως καθοριστική.

Υπάρχουν περιπτώσεις ΑΕΝ όπου ο αριθμός των μόνιμων εκπαιδευτικών είναι εξαιρετικά περιορισμένος ή σχεδόν μηδενικός σε ορισμένα γνωστικά αντικείμενα, ενώ συχνά απαιτούνται μετακινήσεις προσωπικού από άλλες σχολές προκειμένου να καλυφθούν οι βασικές εκπαιδευτικές ανάγκες, να υποστηριχθεί η έναρξη και η ομαλή εξέλιξη του προγράμματος σπουδών και να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Στις περιπτώσεις αυτές, οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί και οι Ναυτοδιδάσκαλοι δεν αποτελούν απλώς συμπληρωματική λύση. Αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία της σχολής και για την παροχή της εκπαίδευσης που δικαιούνται οι σπουδαστές.

Η πραγματικότητα αυτή επιβάλλει μια διαφορετική και ουσιαστικότερη προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται, αξιοποιείται και υποστηρίζεται το προσωπικό αυτό.

Για τον λόγο αυτό, έχει έρθει η στιγμή να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται, προγραμματίζεται και αξιοποιείται το έργο των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών στις ΑΕΝ.

Ένας εκπαιδευτικός που καλείται να υπογράψει σύμβαση θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να γνωρίζει εκ των προτέρων:

• ποια μαθήματα πρόκειται να αναλάβει,

• πόσες διδακτικές ώρες θα έχει,

• ποιο θα είναι το βασικό εβδομαδιαίο του πρόγραμμα,

• ποιες θα είναι οι απαιτήσεις και οι εκπαιδευτικοί στόχοι των μαθημάτων που καλείται να διδάξει.

Η γνώση αυτή δεν αποτελεί προνόμιο.

Αποτελεί στοιχειώδη προϋπόθεση σοβαρού επαγγελματικού και εκπαιδευτικού προγραμματισμού.

Ο εκπαιδευτικός οφείλει να γνωρίζει αν διαθέτει την απαιτούμενη εξειδίκευση για το αντικείμενο που του ανατίθεται, αν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του και αν επιθυμεί να αναλάβει τη συγκεκριμένη εκπαιδευτική ευθύνη πριν δεσμευθεί με την υπογραφή της σύμβασης του.

Αναγνωρίζουμε βεβαίως ότι οι ανάγκες μιας ΑΕΝ μεταβάλλονται διαρκώς και ότι οι συμβάσεις προβλέπουν την υποχρέωση προσαρμογής στις εκπαιδευτικές ανάγκες της σχολής.

Όμως άλλο πράγμα είναι η αναγκαία ευελιξία και άλλο η πλήρης αβεβαιότητα.

Οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως προσωρινές λύσεις ή ως περιστασιακοί συνεργάτες που καλούνται να καλύψουν αποσπασματικά μερικές ώρες διδασκαλίας.

Οι ΑΕΝ χρειάζονται εκπαιδευτικούς με παρουσία, συνέχεια, συμμετοχή και ουσιαστική επαφή με τους σπουδαστές.

Για τον λόγο αυτό, όπου οι ανάγκες της σχολής το επιτρέπουν, θα πρέπει να επιδιώκεται η συγκέντρωση ενός ουσιαστικού και αξιοπρεπούς αριθμού διδακτικών ωρών ανά ωρομίσθιο εκπαιδευτικό, ώστε η συμμετοχή του στην εκπαιδευτική διαδικασία να αποτελεί πραγματική επαγγελματική επιλογή και όχι περιστασιακή απασχόληση.

Ιδιαίτερα στις σχολές Πλοιάρχων και Μηχανικών, όπου η εξεύρεση έμπειρων στελεχών της ναυτιλίας καθίσταται ολοένα δυσκολότερη, η Ναυτική Εκπαίδευση οφείλει να αξιοποιεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό την εμπειρία και τη γνώση όσων επιλέγουν να μεταφέρουν τη θαλάσσια και επαγγελματική τους εμπειρία στις αίθουσες διδασκαλίας.

Η θέση μας είναι ότι, όπου υπάρχουν οι αντίστοιχες εκπαιδευτικές ανάγκες, θα πρέπει να επιδιώκεται κατά προτεραιότητα η πλήρης και ουσιαστική αξιοποίηση των Ναυτοδιδασκάλων, των Πλοιάρχων και των Μηχανικών Ε.Ν., με ανάθεση διδακτικού έργου που να προσεγγίζει το μέγιστο επιτρεπόμενο πλαίσιο ωρών.

Η εμπειρία ενός Α΄ Μηχανικού ή ενός Πλοιάρχου δεν πρέπει να αξιοποιείται αποσπασματικά για λίγες μόνο ώρες διδασκαλίας όταν υπάρχουν πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες που μπορούν να καλυφθούν από το ίδιο πρόσωπο.

Η Ναυτική Εκπαίδευση έχει τη δυνατότητα να αξιοποιεί ευέλικτα τους Ναυτοδιδασκάλους σε θεωρητικά μαθήματα, σε εργαστηριακές ασκήσεις, σε προσομοιωτές, σε εφαρμοσμένη ναυτική και τεχνική εκπαίδευση, καθώς και σε κάθε γνωστικό αντικείμενο που σχετίζεται άμεσα με την επαγγελματική τους εμπειρία.

Αυτή η ευελιξία δεν αποτελεί προνόμιο.

Αποτελεί εργαλείο αναβάθμισης της εκπαιδευτικής διαδικασίας.


Εμπειρία, Συνέχεια και Αξιολόγηση

Η Ναυτική Εκπαίδευση έχει ανάγκη από συνέχεια, θεσμική μνήμη και συσσώρευση εμπειρίας.

Οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί που έχουν διδάξει επί σειρά ετών, έχουν αξιολογηθεί θετικά και έχουν αποδείξει στην πράξη την επάρκεια, τη συνέπεια και την εκπαιδευτική τους ικανότητα, δεν είναι λογικό να αντιμετωπίζονται κάθε χρόνο ως νέοι υποψήφιοι χωρίς καμία αναγνώριση της προηγούμενης προσφοράς τους.

Η εμπειρία στη διδασκαλία συγκεκριμένων μαθημάτων αποτελεί πολύτιμο κεφάλαιο για τις ΑΕΝ και πρέπει να λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη στις διαδικασίες επιλογής και επαναπρόσληψης.

Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι η προηγούμενη επιτυχής διδακτική υπηρεσία, η θετική αξιολόγηση από τα αρμόδια όργανα της σχολής και η αποδεδειγμένη εκπαιδευτική επάρκεια θα πρέπει να μοριοδοτούνται ουσιαστικά και να παρέχουν σαφές πλεονέκτημα έναντι υποψηφίων που δεν διαθέτουν αντίστοιχη εκπαιδευτική εμπειρία στις ΑΕΝ.

Η αξιολόγηση των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών δεν πρέπει να αποτελεί μια τυπική διαδικασία, αλλά ένα ουσιαστικό εργαλείο διασφάλισης της ποιότητας της Ναυτικής Εκπαίδευσης.

Για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι θα πρέπει να πραγματοποιείται με τη συμμετοχή των αρμόδιων εκπαιδευτικών οργάνων κάθε ΑΕΝ και να βασίζεται σε συγκεκριμένα και αντικειμενικά κριτήρια.

Στη διαδικασία αυτή οφείλουν να έχουν ουσιαστικό ρόλο οι Τομεάρχες, τα μέλη του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου και οι θεσμοθετημένοι εκπρόσωποι των σπουδαστών, ώστε να αποτυπώνεται συνολικά η εκπαιδευτική εικόνα, η επιστημονική επάρκεια, η διδακτική ικανότητα, η συνέπεια, η συνεργασία και η προσφορά κάθε εκπαιδευτικού.

Μια τέτοια διαδικασία ενισχύει τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την αξιοκρατία, περιορίζοντας την εξάρτηση από προσωπικές σχέσεις, άτυπες εισηγήσεις ή εξωεκπαιδευτικές παρεμβάσεις και διασφαλίζοντας ότι η επιλογή των εκπαιδευτικών βασίζεται πρωτίστως στην αποδεδειγμένη αξία, το έργο και την προσφορά τους.

Η αξιολόγηση δεν πρέπει να λειτουργεί τιμωρητικά.

Πρέπει να λειτουργεί ως μηχανισμός αναγνώρισης της ποιότητας, της συνέπειας και της προσφοράς.

Με αυτόν τον τρόπο οι σχολές διατηρούν την εκπαιδευτική τους μνήμη, επιβραβεύουν όσους έχουν αποδείξει την αξία τους και εξασφαλίζουν μεγαλύτερη σταθερότητα, συνέχεια και ποιότητα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Η Ναυτική Εκπαίδευση έχει ανάγκη από κανόνες που να εμπνέουν εμπιστοσύνη σε όλους: στους εκπαιδευτικούς, στις διοικήσεις των σχολών και κυρίως στους σπουδαστές που αποτελούν τον τελικό αποδέκτη της εκπαιδευτικής διαδικασίας.


Η Ιδιαίτερη Περίπτωση των Ναυτοδιδασκάλων

Παράλληλα, είναι αναγκαίο να αναγνωριστεί η ιδιαιτερότητα του ναυτικού επαγγέλματος.

Σε αντίθεση με άλλες επαγγελματικές κατηγορίες που μπορούν να διατηρούν παράλληλες επαγγελματικές δραστηριότητες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ο ναυτικός εξαρτά σημαντικό μέρος της επαγγελματικής του εξέλιξης από τη θαλάσσια υπηρεσία και τη διατήρηση ενεργού επαφής με το επάγγελμα.

Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να εξεταστούν θεσμικές λύσεις που να επιτρέπουν στους Ναυτοδιδασκάλους, εφόσον το επιθυμούν και χωρίς να διαταράσσεται η εκπαιδευτική λειτουργία των ΑΕΝ, να διατηρούν ενεργό επαγγελματικό δεσμό με τη θάλασσα.

Η δυνατότητα ναυτολόγησης κατά τις περιόδους που οι σχολές παραμένουν κλειστές, καθώς και η αναζήτηση ευέλικτων μορφών επαγγελματικής απασχόλησης που δεν συγκρούονται με το εκπαιδευτικό έργο, μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη διατήρηση της επαγγελματικής τους επάρκειας και της επαφής τους με τις σύγχρονες εξελίξεις της ναυτιλίας.

Η Ναυτική Εκπαίδευση δεν έχει ανάγκη μόνο από κτίρια, εργαστήρια και εξοπλισμό.

Έχει ανάγκη από ανθρώπους.

Και ιδιαίτερα από ανθρώπους που έχουν ζήσει τη θάλασσα, συνεχίζουν να την παρακολουθούν και μπορούν να μεταφέρουν στους σπουδαστές εμπειρία που κανένα βιβλίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει.

Η αναβάθμιση των ΑΕΝ περνά μέσα από την αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού τους.

Και οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα οι Ναυτοδιδάσκαλοι, αποτελούν αναπόσπαστο και καθοριστικό μέρος αυτής της προσπάθειας.

Θέση της «Κοινής Πλεύσης» για τους Ωρομίσθιους Εκπαιδευτικούς και τους Ναυτοδιδασκάλους των ΑΕΝ.



ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

  ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ. Κυριάκο Μητσοτάκη ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολι...