Κοινή ή Παράλληλες Πλεύσεις;

Κοινή Πλεύση ή Παράλληλες Πλεύσεις;

Τους τελευταίους μήνες άκουσα πολλές φορές τη λέξη «συνεργασία».

Την άκουσα από ανθρώπους διαφορετικών παρατάξεων.

Την άκουσα από ανθρώπους που μέχρι χθες βρίσκονταν απέναντι ο ένας στον άλλον.

Την άκουσα ακόμη και από ανθρώπους που σήμερα βρίσκονται σε διαφορετικά στρατόπεδα.

Και οφείλω να πω ότι η συνεργασία είναι μια λέξη που πάντοτε με εκφράζει.

Γι’ αυτό άλλωστε ονόμασα την προσπάθεια μας «Κοινή Πλεύση».

Όμως η συνεργασία δεν είναι απλώς μια λέξη.

Είναι πορεία.

Είναι στάση ζωής.

Είναι κοινός προορισμός.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων δέχθηκα προσεγγίσεις και από τις δύο άλλες παρατάξεις.

Και η απάντηση μου ήταν πάντα η ίδια:

«Γιατί να έρθω εγώ προς εσάς και όχι εσείς προς εμένα;»

Δεν το είπα από αλαζονεία.

Το είπα γιατί πιστεύω ότι οι συνεργασίες χτίζονται πάνω σε κοινές αρχές και όχι πάνω σε εκλογικούς υπολογισμούς.

Το παράδοξο της φετινής εκλογικής διαδικασίας είναι ότι βλέπουμε σήμερα να συμπορεύονται πρόσωπα και ομάδες που μέχρι χθες βρίσκονταν σε ανοιχτή αντιπαράθεση.

Ιδιαίτερα εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι άνθρωποι που είχαν πρωταγωνιστήσει στην αμφισβήτηση της διοίκησης του κ. Πιτερού και στην ανατροπή των προηγούμενων συσχετισμών, σήμερα συμπορεύονται μαζί του στο ίδιο ψηφοδέλτιο.

Ασφαλώς έχουν κάθε δικαίωμα να το πράξουν.

Όμως οι συνάδελφοι έχουν επίσης κάθε δικαίωμα να αναρωτηθούν τι άλλαξε.

Άλλαξαν οι θέσεις;

Άλλαξαν οι αρχές;

Άλλαξαν οι προτεραιότητες;

Ή απλώς άλλαξαν οι συσχετισμοί;

Παράλληλα, δεν μπορώ να μην εκφράσω τον προβληματισμό μου για τον τρόπο με τον οποίο διακινείται πολλές φορές η ενημέρωση στον χώρο μας.

Ακόμη και σε ζητήματα που αφορούν όλους τους ναυτοδιδασκάλους, ακόμη και σε ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την επαγγελματική και οικονομική μας ζωή, η ενημέρωση συχνά φτάνει αποσπασματικά, καθυστερημένα ή μέσα από ανεπίσημες διαδρομές.

Αυτό δεν βοηθά ούτε την ενότητα ούτε την εμπιστοσύνη.

Η πλήρης ενημέρωση δεν είναι χάρη.

Είναι υποχρέωση.

Και η διαφάνεια δεν είναι επιλογή.

Είναι προϋπόθεση σοβαρής συνδικαλιστικής λειτουργίας.

Γι’ αυτό και εξακολουθώ να πιστεύω ότι το μεγαλύτερο ζητούμενο σήμερα δεν είναι απλώς ποιος θα εκλεγεί.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορούμε επιτέλους να αποκτήσουμε κοινό προορισμό.

Γιατί όλοι μιλάμε για συνεργασία.

Όλοι μιλάμε για ενότητα.

Όλοι μιλάμε για το καλό του κλάδου.

Αν όμως ο καθένας ακολουθεί τη δική του πλεύση, τότε δεν υπάρχει κοινή πλεύση.

Υπάρχουν μόνο παράλληλες ή σχεδόν παράλληλες πλεύσεις που κάποια στιγμή συναντώνται και κάποια στιγμή χωρίζουν.

Η δική μου θέση παραμένει απλή.

Δεν φοβάμαι να πορευτώ μόνος.

Δεν αναζητώ πολιτικούς προστάτες.

Δεν αναζητώ κρυφούς μηχανισμούς.

Δεν αναζητώ συμφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες.

Αναζητώ ανθρώπους που πιστεύουν ότι η Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση αξίζει περισσότερα.

Και αν τελικά υπάρξει πραγματική συνεργασία στο μέλλον, αυτή θα πρέπει να στηρίζεται σε κοινές αρχές, κοινές αξίες και κοινό προορισμό.

Όχι απλώς σε κοινό ψηφοδέλτιο.

Μπάλλας Αναστάσιος

Αρχιμηχανικός / Μηχανικός Α’ Τάξης Ε.Ν.
Επίκουρος Καθηγητής ΑΕΝ Ασπροπύργου

Ιδρυτής της «Κοινής Πλεύσης»